http://imrlarc.ir/ پژوهشنامه رسانه بین الملل fa daily 1 Wed, 19 Feb 2025 00:00:00 +0330 Wed, 19 Feb 2025 00:00:00 +0330 http://imrlarc.ir/article_230923.html چکیدهدر دنیای امروزی، فضای مجازی به‌عنوان فضای لامکان، نقش برجسته‌ای در تعاملات بین‌المللی دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر فضای مجازی بر توسعه پایدار روابط بین‌المللی با رویکرد تحلیلی-انتقادی و روش تحقیق آمیخته انجام شده است. در بخش کیفی، از روش دلفی و تحلیل محتوای موضوعی برای شناسایی کارکردهای فضای مجازی، استفاده شد. جامعه آماری این بخش شامل مدیران و کارشناسان فضای مجازی و روابط بین‌المللی بود. حجم نمونه بر اساس معیار اشباع نظری 30 نفر تعیین شد که به روش هدفمند انتخاب شدند. در مرحله کمی، جامعه آماری شامل کلیه متخصصین و صاحب‌نظران حوزه فضای مجازی و روابط بین‌المللی دارای حداقل مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد بود. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 384 تعیین و به روش تصادفی ساده توزیع شد. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی محتوایی توسط 10 نفر از متخصصین و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (α=0.87) تأیید شد. داده‌های گردآوری‌شده به کمک نرم‌افزار SPSS تحلیل شد و آزمون‌های آماری مانند تحلیل عاملی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه برای بررسی روابط بین متغیرها و آزمون فرضیه‌ها به کار گرفته شد. نتایج نشان داد: فضای مجازی نقش معناداری در توسعه پایدار روابط بین‌المللی دارد. کارکردهای اقتصادی فضای مجازی بیشترین تأثیر را داشتند، در حالی که کارکردهای اجتماعی و زیست‌محیطی تأثیرات معناداری اما کمتری نسبت به اقتصادی داشتند. http://imrlarc.ir/article_230590.html نقش ترجمه در نگارش خبر، معمولاً به انتقال نقل‌قول‌ها و یا مواضع محدود می‌شود. بااین‌حال، وقتی ترجمه‌ای از یک نقل‌قول صورت می‌پذیرد و وارد نظام رسانه‌ای می‌شود و در اختیار کاربران قرار می‌گیرد، می‌تواند به عنوان سخنی که گفته‌شده، تثبیت و پذیرفته گردد؛ بنابراین نقش ترجمه در رسانه‌ها با وجود محدودیت دامنه، تأثیرگذار است. بااین‌وصف، پژوهش حاضر بر شیوه‌های مرسوم ترجمه در رسانه‌های خبری که تأمین‌کنندۀ محتوای اخبار هستند، متمرکز بوده و هدف از آن، تحلیل مواضع هسته‌ای آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب اسلامی، و حسن روحانی، رئیس‌جمهور اسبق، در روزنامۀ الوفاق است. گفتمان‌کاوی ترجمۀ مواضع مذکور با توجه به بافت‌های تاریخی، سیاسی و اجتماعی تولید و تعبیر گفتمان‌ها و نیز بافت‌های موقعیتی نقل‌قول‌های هسته‌ای، کاربست رویکرد گفتمانی-تاریخی را ضروری می‌سازد. رایزیگل و وداک در چهارچوب رویکرد یادشده از راهبردهای ارجاعی، اسنادی، استدلالی، زاویه‌سازی، و پررنگ‌سازی و کمرنگ‌سازی و نیز ابزارهای زبانی منتسب به هریک نام برده‌اند. هریک از این راهبردها ناظر به تحلیل بخشی از مواضع گفتمان‌مدار کنشگران اجتماعی است. روش انجام پژوهش، توصیفی‌تحلیلی با رویکرد ترجمۀ غیرمقابله‌ای است. نتایج پژوهش نشان داد که راهبردهای ارجاعی، اسنادی و استدلالی در مواضع ترجمه‌شدۀ کنشگران مورد استناد همانند مواضع آن‌ها به زبان فارسی، اصلی و سایر راهبردها، یعنی زاویه‌سازی، پررنگ‌سازی و کمرنگ‌سازی جانبی هستند. http://imrlarc.ir/article_224589.html معاهده راهبردی ایران و روسیه، به عنوان یک سند کلیدی دارای ابعاد سیاسی، اقتصادی، نظامی و فرهنگی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی نحوه و ابعاد مختلف بازنمایی این توافق در رسانه‌های متفاوت و بایسته های چگونگی پرداختن به آن در رسانه های جمهوری اسلامی ایران، بویژه رسانه های برون مرزی است. برای تحلیل این موضوع، از روش تحلیل محتوای کیفی با تکنیک مطالعه اسنادی و مصاحبه عمیق استفاده شده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که بیشتر رسانه‌های داخلی، این توافق را به عنوان یک موفقیت دیپلماتیک و اقتصادی معرفی کرده و بر تقویت روابط دو کشور در برابر فشارهای خارجی تاکید می‌کنند. در مقابل، رسانه‌های منتقد به بررسی دقیق‌تر ابعاد مختلف توافق و هزینه‌های محتمل آن می‌پردازند و وابستگی به روسیه را به چالش می‌کشند. همچنین، رسانه‌های غربی این توافق را به عنوان تهدیدی برای منافع آمریکایی و هم‌پیمانانش در خاورمیانه تحلیل می‌کنند. نتایج این پژوهش بر لزوم رعایت بایسته‌های رسانه‌ای، شامل تحلیل دقیق محتوای اخبار، ارائه دیدگاه‌های مختلف و پرهیز از هیجان‌زدگی تأکید دارد و نقش رسانه‌ها در شکل‌دهی به درک عمومی و تأثیرگذاری معاهده مورد پژوهش را، بر سیاست‌گذاری‌ها، اساسی می‌داند. http://imrlarc.ir/article_222068.html این مقاله به بررسی پوشش خبری انتخابات ریاست جمهوری 2024 آمریکا در رسانه های هند می پردازد. تمرکز مقاله به طور ویژه بر نحوه برجسته سازی اخبار مربوط به شخصیت ها و رویدادهای مرتبط با انتخابات ریاست جمهوری 2024 آمریکا در روزنامه تایمز آو ایندیا به عنوان یکی از برجسته ترین و پر تیراژترین روزنامه های منتشر شده انگلیسی زبان در سطح ملی در کشور هند است. رویکرد نظری مقاله، نظریه برجسته سازی و روش انجام پژوهش تحلیل محتوا می باشد. یافته های تحقیق بر روی 113 خبر جمع آوری شده در مورد اخبار انتخابات آمریکا نشان داد که برجسته سازی اخبار روزنامه تایمز آو ایندیا از نظر میزان پوشش خبری، جهت گیری مثبت و منفی، چارچوب تضاد و گمانه زنی در مورد برنده انتخابات به نفع دونالد ترامپ، نامزد حزب جمهوری خواه بوده است. همچنین نتایج مقاله نشان داد که این نحوه برجسته سازی موضع خود روزنامه بوده و متاثر از برجسته سازی بین رسانه‌ای نیست. http://imrlarc.ir/article_220029.html پوشش خبری جبهۀ مقاومت، نقش مهمی در شکل‌گیری افکار عمومی نسبت به ایدئولوژی انقلاب اسلامی دارد و روزنامه‌نگاری مقاومت به‌عنوان ژانری نو در مقابل روزنامه‌نگاری صلح محسوب می‌شود. هدف پژوهش حاضر، احصاء و تدوین فرایندهای مطلوب در پوشش خبری جبهۀ مقاومت است. بدین منظور با روش تحقیق کیفی و تکنیک مصاحبه عمقی با صاحبنظران حوزه ارتباطات و خبر، داده‌ها گردآوری شد. انتخاب مصاحبه‌شوندگان با نمونه‌گیری هدفمند و شناسایی به‌صورت گلوله‌برفی از میان استادان ارتباطات، سردبیران خبر و خبرنگاران میدانی این حوزه انجام شد. با استخراج زیرمقوله‌ها و دسته‌بندی در مقوله‌های مختلف، ویژگی‌های اعتقادی، روحی و اخلاقی، حرفه‌ای، فرهنگ و زبان، دانشی، ارتباطی، ظاهری، جنسیت و مسائل زندگی در مقولۀ محوریِ شاخص‌های فردی قرار گرفت. مقولۀ محوریِ شاخص‌های سازمانی نیز به ویژگی‌های مدیران و مسئولان رسانه، سیاست‌گذاری و ساختار اداری اختصاص یافت. ویژگی‌های تصویر، صوت و تدوین در مقولۀمحوریِ شاخص‌های شکلی جای گرفت. ویژگی‌های کلی، ارزش‌های خبری، قالب خبری، برجسته‌سازی، سانسور، کنترل یا فریب، اخبار شکست و واژه‌سازی نیز به مقولۀ محوریِ شاخص‌های محتوایی اختصاص یافت. بدین ترتیب، فرایندهای مطلوب در پوشش خبری جبهۀ مقاومت، ترکیبی از ویژگی‌های ذاتی و اکتسابی‌ که در چارچوب سیاست‌های کلان و آرمان‌های انقلاب اسلامی در قالب هنجارهای رسانه‌ای تدوین می‌شود. بر اساس یافته‌های این پژوهش، برای پوشش خبری جبهۀ مقاومت از خبرنگار میدانی گرفته تا تصمیم‌گیران بایستی نیروی حرفه‌ای و آموزش دیده برای آن باشند. http://imrlarc.ir/article_231604.html پارک‌ها و فضاهای موضوعی دینی در قالب یک رسانه، روایت‌هایی از مفاهیم و ماجراهای دینی ارائه می‌کنند. این ترکیب از دین، هنر و فناوری دارای کارکردهای معرفتی، فرهنگی، اجتماعی، گردشگری، اقتصادی، سیاسی و حاکمیتی است. ساخت اوّلین نمونه‌ها در حدود قرن هفدهم میلادی با اقبال به مفهوم عهدینی «سرزمین مقدّس» آغاز شد. با وجود اشارات ۴۰ ساله در ادبیات رسانه‌ای و پژوهشی، این حوزه از حوالی سال ۲۰۱۶ به عنوان یک موضوع پژوهشی مستقل شناخته شد. این پژوهش با هدف معرفی این نوع از پارک‌ها و فضاهای موضوعی و تأکید بر ضرورت توجه به آنها، به تشریح مهم‌ترین دلالت‌های حاکمیتی و سیاستی مربوطه در اسلام، مسیحیت و یهودیت می‌پردازد. پس از شناسایی بیش از ۱۵ نمونه، تحلیل کیفی ادبیات پژوهشی و رسانه‌ای مرتبط با آنها از منظر حاکمیتی و سیاستی صورت می‌پذیرد. موضوعات گفتمانی، گردشگری دینی، فعالیت‌های باستان‌شناسانه و برخی اقدامات نظامی و جنگی، حاکی از اهمیت توجه ویژه به رژیم اسرائیل در وراء یهودیت و مسیحیت است. در خارج از این رژیم، کلیّت دلالت‌ها در فضای مسیحی با وجود رونق کمتر در سال‌های اخیر، مشتمل بر برخی حمایت‌های نهادی، توجه به مفهوم «سرزمین مقدّس» و استفاده از ماجرای کشتی نوح (ع) بوده است. در اسلام نیز مضامین عمومی دینی در نمونه‌های معدود، نمادهای نظامی - معنوی در برخی موارد و عدم توجه به پروژه‌های راهبردی مشاهده می‌شود. http://imrlarc.ir/article_230226.html این پژوهش با هدف شناسایی الگوهای بازنمایی زنان در ویژه‌برنامه‌های «صد زن» بی‌بی‌سی فارسی، نقش رسانه‌های بین‌المللی در شکل‌دهی ادراک عمومی از مسائل جنسیتی را بررسی می‌کند. رسانه‌ها با تمرکز بر الگوهای خاص بازنمایی، روایت‌های فرهنگی و اجتماعی را تحت تأثیر قرار می‌دهند و بر هویت مخاطبان، به‌ویژه زنان جوان، اثر می‌گذارند. مسئله اصلی پژوهش، نبود تحلیل جامع و سیستماتیک از این الگوها در برنامه‌های مذکور است که می‌تواند به عدم درک دقیق تأثیرات رسانه‌ای بر افکار عمومی منجر شود. رسانه‌های خارجی مانند بی‌بی‌سی ممکن است با استراتژی‌های هدفمند، روایت‌هایی یک‌جانبه ارائه دهند که با ارزش‌های فرهنگی محلی همخوانی ندارند. هدف مطالعه، شناسایی الگوهای بازنمایی زنان ایرانی و جهانی و بررسی ابزارهای رسانه‌ای به‌کاررفته است. برای این منظور، از روش تحلیل محتوای کیفی با رویکرد استقرایی استفاده شد. نمونه شامل 12 قسمت منتخب از برنامه‌ها، بر اساس تنوع موضوعی و حضور زنان ایرانی و جهانی، با نرم‌افزار MAXQDA تحلیل شد. تحلیل شامل کدگذاری باز، محوری و مقوله‌بندی بود. یافته‌ها نشان داد زنان ایرانی عمدتاً در چارچوب چالش‌های قانونی (8 قسمت)، نابرابری اقتصادی (5 قسمت) و فشارهای خانوادگی (6 قسمت) با تصویری منفی بازنمایی می‌شوند، در حالی که زنان غربی با تأکید بر موفقیت حرفه‌ای (4 قسمت) و استقلال فردی (3 قسمت) به‌صورت مثبت نمایش داده می‌شوند. ابزارهای رسانه‌ای مانند چارچوب‌سازی، برجسته‌سازی و نشانه‌شناسی بصری در این فرآیند نقش کلیدی دارند. پژوهش بر ضرورت تولید محتوای بومی و تقویت سواد رسانه‌ای برای مقابله با روایت‌های جهت‌دار و حفظ هویت زنان ایرانی تأکید دارد و پایه‌ای برای تحقیقات آتی در جوامع اسلامی فراهم می‌کند. http://imrlarc.ir/article_222980.html در این مقاله، ظرفیت حضور نمایش‌های فارسی در رسانه‌های روسیه مورد بررسی قرار گرفته و فرصت‌ها و چالش‌های موجود در تولید و پخش محتوای فرهنگی ایرانی در این بازار به تفصیل تحلیل شده است. پرسش اصلی پژوهش این است: «« نمایش‌های فارسی چگونه می‌توانند با بهره‌گیری از ظرفیت‌های رسانه‌ای روسیه، ضمن انطباق با سیاست‌های فرهنگی و سلیقه مخاطبان، به ابزاری کارآمد در دیپلماسی فرهنگی ایران بدل شوند؟» با استناد به نظریه دیپلماسی رسانه‌ای و جهان‌محلی‌سازی رسانه‌ها، پژوهش حاضر ابتدا به مرور ادبیات در حوزه بازنمایی فرهنگی ایران در رسانه‌های بین‌المللی پرداخته و خلأ موجود در بررسی نمایش‌های فارسی‌زبان در رسانه‌های روسیه را شناسایی می‌کند. سپس با استفاده از رویکرد توصیفی-تحلیلی، سیاست‌های رسانه‌ای روسیه، سلایق مخاطبان و ساختار محتوایی این کشور بررسی شده و چالش‌های مرتبط با ورود محتوای غیرروسی به این بستر تحلیل گردیده است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که ظرفیت‌های موجود در رسانه‌های روسیه می‌توانند به عنوان بستری مناسب برای ارائه محتوای فرهنگی و نمایشی ایرانی عمل کنند. با این حال، محدودیت‌هایی نیز موجب ایجاد چالش‌هایی در پذیرش و بازنمایی صحیح فرهنگ ایران می‌شوند. در نهایت، مقاله با ارائه توصیه‌های کاربردی در زمینه تولید محتوای نمایشی فارسی، پیشنهاد می‌کند که تمرکز بر آثار تاریخی، داستان‌های افسانه‌ای و مستندهای فرهنگی می‌تواند به تقویت تصویر ایران در رسانه‌های روسیه کمک و زمینه‌ساز تعامل و همگرایی فرهنگی بین دو کشور گردد. http://imrlarc.ir/article_232501.html عربستان سعودی، به دلیل تاریخ دیرینه، اماکن مقدس مکه و مدینه، ذخایر نفتی، روابط با آمریکا، و نفوذ سیاسی-ایدئولوژیک، بازیگری کلیدی در غرب و جنوب آسیا است. سیاست خارجی این کشور در قبال افغانستان، به‌ویژه طالبان، تحت تأثیر عوامل داخلی و خارجی و نیازمند مدیریت دقیق روایت‌های رسانه‌ای است. عربستان در دوره حکومت اول طالبان (۱۹۹۶-۲۰۰۱) آن را به رسمیت شناخت و روابط نزدیکی داشت، اما پس از بازگشت طالبان در ۲۰۲۱، از به‌رسمیت شناختن رسمی خودداری کرده است. این مقاله بررسی می‌کند که سیاست عربستان در قبال دو دوره طالبان چه بوده، تابع چه عواملی است، و چگونه در فضای رسانه‌ای بازنمایی شده است. با استفاده از نظریه‌های واقع‌گرایی (برای کنش‌های سیاسی-امنیتی) و سازه‌انگاری (برای تحلیل هویتی-ایدئولوژیک) و روش مقایسه‌ای و کیفی-تحلیلی، پژوهش نشان می‌دهد که در دوره اول، هویت و هنجارهای مشترک (سلفی-وهابی) روابط را تقویت کرد و رسانه‌های سعودی (مانند العربیه) آن را توجیه کردند. اما در دوره دوم، ملاحظات واقع‌گرایانه (منافع ملی، رقابت با قطر و ایران، و فشارهای جهانی) رویکرد محتاطانه‌ای را رقم زد. رسانه‌های سعودی با پرهیز از واژگان جنجالی و تأکید بر دیپلماسی بشردوستانه، تصویری مسئولانه از ریاض ارائه داده‌اند. عربستان با حفظ ارتباطات محدود، از به‌رسمیت شناختن طالبان اجتناب کرده و بر جنگ روایت‌ها تمرکز دارد تا وجهه بین‌المللی خود را حفظ کند http://imrlarc.ir/article_232654.html در تحولات سریع فناوری و افزایش رقابت بین المللی اگرچه موضوع تاب آوری رسانه های برون‌مرزی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران برای انطباق با این تغییرات در افزایش تعامل با مخاطبان جهانی امری ضروری به نظر می رسد و مطالعات متعددی نیز در خصوص تاب‌آوری سازمانی، مدیریت رسانه در شرایط بحران و تأثیر تحریم‌ها بر نهادهای رسانه‌ای انجام پذیرفته است. اما کمتر پژوهشی به‌صورت نظام‌مند به بررسی تاب‌آوری شبکه‌های برون‌مرزی صدا و سیمای ج .ا.ا در برابر اختلالات ایجاد شده ی ناشی از  تحریم ها پرداخته است. از اینرو این پژوهش با هدف شناسایی و دسته بندی شاخص‌های مرتبط با تاب‌آوری شبکه‌های برون‌مرزی صدا و سیمای ج.ا.ا در فضای تحریم،‌ از نظر هدف کاربردی و با رویکردی کیفی به شیوه ی تلفیقی از روش دلفی وتحلیل مضمون انجام شده است. نخست گردآوری داده‌ها از طریق ابزار مصاحبه‌ نیمه‌ساختاریافته با 10نفر از خبرگان، اساتید، دست اندرکاران و کارشناسان معاونت برون مرزی صدا وسیمای ج.ا.ا به شیوه ی انتخاب هدفمند انجام پذیرفت. برای شناسایی مضامین در متن مصاحبه مزبور و دسته بندی در سه نوع تاب آوری شناختی، عاطفی – ارزشی و رفتاری براساس چهار چوب نظری لاودیج و استینر(1961) و وگوس و ساتکلیف (2007)، از تحلیل مضمون شش مرحله ای براون و کلارک و نرم افزار مکس کیودای استفاده گردید. مرحله ی دوم مصاحبه به منظور تعیین ضرورت شاخص های مزبور انجام و نتایج مورد تحلیل روایی قرار گرفت. در پایان پیمایشی برای تعیین نظر موافق خبرگانو صاحب نظران  با شاخص ها و دسته بندی مربوطه انجام شد. http://imrlarc.ir/article_231073.html دیپلماسی فرهنگی یک ابزار کارآمد و قابل انعطاف در سیاست خارجی و زمینه ساز ایجاد ثبات بین‌المللی است که از طریق گسترش مبادلات فرهنگی هنری، توسعه همکاری‌های علمی آموزشی و تعامل میان نخبگان جوامع، آموزش زبان و رفع موانع موجود زبانی، بسترهای مناسب درک متقابل جوامع انسانی از یکدیگر را فراهم می‌آورد. دولت‌ها چـه در قالـب معاهـدات و چـه در اشکال دیگـر فعالیت‌های رسـمی فرهنگـی، سـعی در معرفـی و ارائـه شاخص‌های فرهنگی کشور خـود می‌کنند. دیپلماسی فرهنگی با انیمیشن، نقشی کلیدی در ارتقای تصویر ایران در سطح جهانی دارد. این تحقیق به بررسی نقش دیپلماسی فرهنگی در انیمیشن‌ پسر دلفینی پرداخته و از روش نشانه‌شناسی رولان بارت برای تحلیل محتوای این آثار استفاده کرده است. در این پژوهش، هر صحنه به عنوان یک واحد تحلیل مورد بررسی قرار گرفت و مؤلفه‌های فرهنگی آن شناسایی شد. در میان این مولفه‌ها به ترتیب، ۲۴ درصد به میراث تاریخی، ۲۲ درصد به میراث فرهنگی، ۱۶ درصد به عناصر جغرافیایی و محیط‌زیستی، ۱۱ درصد به میراث باستانی، ۱۰ درصد به آداب و رسوم و سنن ایرانی، ۸ درصد به صنایع دستی، ۳ درصد به اساطیر ایرانی و در نهایت، ۲ درصد به موسیقی ایرانی در انیمیشن پسر دلفینی اشاره شده است. توصیف و تحلیل دقیق این مولفه‌ها، نشان می‌دهد که انیمیشن‌ چگونه می‌توانند ابزار مؤثری برای تقویت دیپلماسی فرهنگی ایران در سطح جهانی باشد http://imrlarc.ir/article_231601.html در این مقاله به این موضوع که کدام‌یک از کشورهای جهان برای حضور فرهنگی-رسانه‌ای ایران در سطح بین‌الملل در اولویت قرار دارند، پرداخته می‌شود. برای فهم کشورهای دارای اولویت جهت حضور فرهنگی-رسانه‌ای ایران نیازمند معیارهایی برای رتبه‌بندی کشورهای هدف دیپلماسی فرهنگی-رسانه‌ای ایران می‌باشیم تا آن‌گاه کشورهای دارای اولویت برای تولید محتوای رسانه‌ای در عرصه بین‌الملل شناسایی شوند. این معیارها در این پژوهش از طریق مصاحبه نیمه‌ساخت‌یافته گردآوری شده و با روش تحلیل مضمون، به دست آمده است. در پژوهش حاضر، پس از بیان مختصر پیشینه پژوهش به ارائه چارچوب مفهومی پرداخته شد. در ادامه، اسناد بالادستی، بیانات رهبران انقلاب و مصاحبه با شانزده نفر از رایزنان فرهنگی، اساتید دانشگاه، مبلغان دینی و فعالان فرهنگی در عرصه بین‌الملل مورد بررسی قرار گرفت؛ در نتیجه 23 معیار برای رتبه‌بندی کشورهای مخاطب دیپلماسی فرهنگی-رسانه‌ای ایران به دست آمد که می‌توان به برخی از مهم‌ترین آن‌ها همچون «کشورهای همسایه و پیرامونی»، «جهان اسلام و مسلمانان» و «کشورهای صاحب نفوذ در سازمان‌های بین‌المللی» اشاره نمود. از آن‌جا که 23 معیار به دست آمده دارای اهمیت متفاوتی نسبت به یکدیگر می‌باشند، معیارها وزن‌دهی شده‌ است. در پایان به معیارهای فعلی مورد استفاده در سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی به عنوان متولی دستگاه دیپلماسی فرهنگی-رسانه‌ای و نیز معیارهای حضور فرهنگی در عرصه بین‌الملل که توسط مؤسسه الکانو به دست آمده است نیز اشاره شده است. http://imrlarc.ir/article_231602.html بررسی بازنمایی ارزش‌های فرهنگی در بازی‌های رایانه‌ای یکی از چالش‌های اصلی مطالعات معاصر در حوزه رسانه‌های دیجیتال است، زیرا این آثار به‌واسطه‌ی روایت تعاملی و ساختار چندلایه‌ی خود، فراتر از سرگرمی عمل کرده و به بستری برای بازتاب هنجارها، جهان‌بینی‌ها و نظام‌های ارزشی جوامع بدل می‌شوند. پرسش محوری پژوهش حاضر آن است که این بازنمایی‌ها در بازی‌های برخاسته از سنت‌های فرهنگی متفاوت، به‌ویژه شرق و غرب، چگونه شکل می‌گیرند و چه تفاوت‌های نظام‌مندی میان آن‌ها قابل شناسایی است. این پرسش در قالب مطالعه‌ای تطبیقی میان دو نمونه شاخص، شبح سوشیما و ویچر۳: شکار وحشی، پیگیری شده است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی تفاوت‌های نظام‌مند در بازنمایی مفاهیمی چون سرنوشت و اختیار، نقش اجتماع و فردگرایی، شرافت و عمل‌گرایی، و نگرش به خیر و شر در دو سنت فرهنگی، انجام شده است. رویکرد پژوهش کیفی و روش آن تحلیل محتوای تفسیری است. اطلاعات از طریق منابع کتابخانه‌ای و همچنین مشاهده و مطالعه دقیق محتوای روایی و مکانیک‌های روندبازی گردآوری شده‌اند و تحلیل، مبتنی بر چهارچوبی مفهومی با چهار مؤلفه اصلی و مجموعه‌ای از مؤلفه‌های فرعی انجام شده است. نتایج نشان می‌دهد که بازی شبح‌سوشیما نمایانگر منظومه‌ای فرهنگی مبتنی بر جبرگرایی، جمع‌گرایی، پایبندی به شرافت سنتی و تقابل روشن میان خیر و شر است؛ در حالی‌که ویچر۳ تصویری از فردگرایی، اختیار تصمیم‌گیری، عمل‌گرایی اخلاقی و نسبی‌گرایی ارزشی ارائه می‌دهد. این تفاوت‌ها ریشه در ساختارهای عمیق فرهنگی و اخلاقی شرق و غرب داشته و در روایت، شخصیت‌پردازی و طراحی تعامل بازی‌ها منعکس شده‌اند. http://imrlarc.ir/article_231607.html حملات نظامی به زیرساخت‌های غیرنظامی، به‌ویژه نهادهای رسانه‌ای، از چالش‌های جدی حقوق بین‌الملل بشردوستانه و حقوق عرفی است. این مقاله با تمرکز بر حمله رژیم صهیونیستی به سازمان صداوسیما، ابعاد حقوقی چنین اقداماتی را بررسی می‌کند. هدف اصلی پژوهش، تحلیل مشروعیت این حملات از منظر حقوق بین‌الملل، با در نظر گرفتن اصول تمایز، تناسب و ضرورت نظامی است. این مسئله از آن رو حائز اهمیت است که هدف قرار دادن رسانه‌ها جریان آزاد اطلاعات را مختل کرده و ثبات جامعه را تحت تأثیر قرار می‌دهد.پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و استناد به معاهدات بین‌المللی (نظیر کنوانسیون‌های ژنو و پروتکل‌های الحاقی)، قطعنامه‌های شورای امنیت و رویه قضایی، به ارزیابی حقوقی این اقدامات می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد حملات هدفمند به زیرساخت‌های رسانه‌ای غیرنظامی، مگر در موارد استثنایی و با رعایت دقیق اصول تناسب و صرفاً در صورت تبدیل مستقیم و اثبات‌پذیر به هدف نظامی، نقض آشکار حقوق بین‌الملل بشردوستانه تلقی می‌گردد. شواهد موجود از حمله به ساختمان شیشه‌ای صداوسیما در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۴۰۴، که منجر به شهادت دو تن از کارکنان سازمان، یک راننده و مجروح شدن تعدادی از کارکنان غیرنظامی و تخریب گسترده استودیوی پخش زنده شد شد، حاکی از عدم وجود چنین شرایطی است. این پژوهش بر مسئولیت بین‌المللی دولت مهاجم تأکید می‌کند. در نهایت، بر اساس تحلیل موردی حمله به صداوسیما، پیشنهادهای کاربردی و رسانه‌ای برای تقویت چارچوب‌های حمایتی ارائه می‌شود.؛ از جمله تقویت دیده‌بانی رسانه‌ای و حقوق بشری، فعال‌سازی دیپلماسی رسانه‌ای برای آگاهی‌بخشی جهانی، ایجاد صندوق‌های بین‌المللی برای بازسازی زیرساخت‌های رسانه‌ای و توسعه پروتکل‌های امنیتی برای خبرنگاران در مناطق درگیری. این تدابیر برای تضمین مصونیت خبرنگاران و نهادهای رسانه‌ای، به عنوان ستون‌های اطلاع‌رسانی و شفافیت، حیاتی هستند.   http://imrlarc.ir/article_232470.html عملیات طوفان الاقصی و جنگ غزه در 7اکتبر2023 در شرایطی به‌وقوع پیوست ‌که با محوریت آمریکا نظمِ جدیدی مبتنی بر گسترش قلمرو عادی‌سازی با رژیم اسرائیل درحال اجرا بود. این جنگ موجب اثرگذاری بر رویکرد‌های بازیگران کلیدی غرب آسیا و نیز نظم آتی منطقه شده است. از آنجایی که تحلیل سیاست‌های عربستان به‌واسطه جایگاه این کشور در میان اعراب و جهان اسلام و نقش افکار عمومی و رسانه‌ها در این زمینه اهمیت دارد، هدف پژوهش حاضر آن است تا ضمن بررسی ارتباط میان مواضع ریاض در قبال منازعه فلسطینی-اسرائیلی با اجرای این عملیات، پیامدهای جنگ غزه بر مواضع سعودی در قبال مساله فلسطین و عادی‌سازی مناسبات با تل‌آویو و چرایی تحول آن‌را تحلیل کند. سوال اصلی مقاله این است که جنگ غزه چه پیامدی بر سیاست عربستان در قبال مساله فلسطین و عادی‌سازی روابط با رژیم اسرائیل داشته است؟ فرضیه نگارنده در پاسخ به سوال این است که تحولات این جنگ موجب شد تا ریاض با بازنگری در سیاست جاری خود به یک «رویکرد تلفیقی» از سیاست سنتی و سیاست جدید در قبال این منازعه تاریخی متوسل شود. براین‌اساس، تحولات جنگ غزه اگرچه مانعی بر سر تحقق عادی‌سازی روابط عربستان و رژیم اسرائیل نخواهد بود اما در رویکرد تلفیقی، سعودی در کنار تاکید بر منافع خاص خود، بار دیگر حقوق فلسطینیان را مدنظر خواهد داشت. این مقاله با استفاده از روش «توصیفی-تحلیلی» و بهره‌گیری از نظریه «واقع‌گرایی نوکلاسیک» ضمن تائید فرضیه به این یافته‌ها رسیده است که باوجود تغییر سیاست سنتی عربستان در دوره سلمان‌ها به سیاستی جدید یعنی عدول از شرط تشکیل دولت مستقل فلسطینی برای عادی‌سازی، اما پیامدهای جنگ غزه موجب اتخاذ رویکرد تلفیقی مورداشاره از سوی ریاض گردید. در واقع، واکنش‌های افکار عمومی در سطوح داخلی و منطقه‌ای متاثر از بازنمایی رسانه‌‌ها از تحولات جنگ غزه و آلام مردم فلسطین، و افزایش هزینه‌های عادی‌سازی متاثر از متغیرهای «هویت و مشروعیت»، در کنار برداشت مجدد تهدید عربستان از اسرائیل سبب شد تا برغم فشارهای آمریکا برای تحقق عادی‌سازی این رویکرد تلفیقی پیگیری گردد. http://imrlarc.ir/article_232506.html در عصر دیجیتال، شبکه‌های اجتماعی به عنوان ابزاری مؤثر، نقشی بی‌بدیل در شکل‌دهی به روابط بین‌الملل ایفا می‌کنند. این پژوهش با هدف بررسی نقش این شبکه‌ها در سیاست‌گذاری و توسعه روابط فرهنگی بین‌المللی ایران انجام شد. هدف اصلی، تحلیل تأثیر آن‌ها بر تعاملات فرهنگی ایران و ارائه راهکار برای بهره‌گیری بهینه در جهت تقویت دیپلماسی فرهنگی بود. این مطالعه با رویکرد کیفی و از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۸ متخصص حوزه‌های فرهنگی، رسانه و دیپلماسی انجام شد. داده‌ها با تحلیل مضمون و کدگذاری باز تجزیه و تحلیل گردید. جامعه آماری شامل اساتید دانشگاه، پژوهشگران و کارشناسان رسانه بود که به روش نمونه‌گیری گلوله برفی انتخاب شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد شبکه‌های اجتماعی به عنوان ابزاری قدرتمند، دسترسی سریع به اطلاعات فرهنگی، ترویج فرهنگ ایرانی و ایجاد تعامل مستقیم با جوامع بین‌المللی را فراهم می‌کنند. این شبکه‌ها پلی برای معرفی فرهنگ، هنر و ارزش‌های ایرانی به جهانیان و ارائه تصویری مثبت از ایران هستند. با این حال، چالش‌هایی مانند امنیت اطلاعات، انتشار محتوای نادرست و محدودیت دسترسی به برخی پلتفرم‌ها، استفاده بهینه را با دشواری مواجه کرده‌اند. شبکه‌های اجتماعی پتانسیل بالایی برای تقویت روابط فرهنگی بین‌المللی ایران دارند. با این وجود، برای بهره‌گیری مؤثر، نیاز به تدوین استراتژی‌های جامع شامل آموزش کارکنان، تولید محتوای جذاب و مدیریت چالش‌های امنیتی است. این پژوهش پیشنهاد می‌کند سازمان‌های فرهنگی ایران با حضور فعال‌تر در شبکه‌های اجتماعی، به تقویت دیپلماسی فرهنگی و بهبود تصویر ایران در جهان کمک کنند. http://imrlarc.ir/article_233434.html این پژوهش با هدف واکاوی نقش رسانه‌های بین‌المللی صداوسیما در مدیریت افکار عمومی فراملی طی جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران انجام شده است. پرسش اصلی تحقیق آن است که این رسانه‌ها چگونه توانسته‌اند در شرایط جنگ شناختی، افکار عمومی فراملی را تحت تأثیر قرار دهند و چه نقاط قوت و ضعفی در این مسیر داشته‌اند. روش تحقیق کیفی و رویکرد نظریه‌پردازی داده‌بنیاد برای گردآوری و تحلیل داده‌ها به کار گرفته شد. داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با کارشناسان رسانه‌ای و تحلیل محتوای اسناد و نشست‌های تخصصی گردآوری شد و سپس طی فرایند کدگذاری سه‌مرحله‌ای (باز، محوری و انتخابی) تحلیل گردید. یافته‌ها نشان می‌دهد رسانه‌های برون‌مرزی صداوسیما توانسته‌اند با روایت‌سازی مقاومت، بازتاب انسجام ملی و افشای جنایات رژیم صهیونیستی، در تثبیت گفتمان مقاومت و امیدآفرینی در سطح منطقه‌ای و جهانی موفق عمل کنند. در عین حال، ضعف‌هایی همچون غلبه لحن تبلیغاتی، کمبود روایت‌های انسانی و اقناعی، تحلیل‌های سطحی، نبود هماهنگی روایت‌ها، کمبود نیروی متخصص چندزبانه، محدودیت‌های فنی و بودجه‌ای و ضعف در بهره‌گیری از ظرفیت رسانه‌های نوین موجب شد روایت ایرانی نتواند به‌طور کامل در سطح بین‌المللی مسلط شود. بر اساس نظریه برآمده از داده‌ها، رسانه‌های بین‌المللی صداوسیما در جایگاه بازیگران فعال جنگ روایت‌ها قرار دارند، اما برای تبدیل‌شدن به الگوی بومی موفق در جنگ‌های ترکیبی آینده، نیازمند بازنگری راهبردی، ارتقای زیرساخت‌ها و توانمندسازی نیروی انسانی هستند. http://imrlarc.ir/article_234013.html این پژوهش با هدف شناسایی ابعاد و مؤلفه های مدل رسانه‌ای کاهش پیامدهای نقض حقوق بشر در عراق انجام شد. روش ﭘﮋوﻫﺶ از نوع کیفی و اکتشافی است که از روش داده بنیاد استفاده شد. برای جمع آوری اطلاعات از مصاحبه نیمه ساختار یافته استفاده شد. مشارکت کنندگان 13 نفر از اساتید دانشگاه های عراق در رشته‌های علوم ارتباطات، رسانه، حقوق بشر، روابط بین الملل و عل.م سیاسی خبرگان در سال 1403 بودند که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. یافته های پژوهش در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی پیاده سازی و طبقه بندی شد. مطابق نتایج بدست آمده مدلی شامل شش کد اصلی ارائه شد: شرایط علی(پویایی‌های کلان محیطی؛ محرک های قانونی، محرک های سیاسی، محرک های نظامی و اجتماعی)، شرایط زمینه‌ای (انحراف ایدئولوژیک؛ ناکارامدی سیستمی، سرکوب نرم، اختناق سیاسی)، شرایط مداخله‌گر(شکستگی ساختاری؛ عدم تجدید ساختار، عدم عدالت ترویجی، عدم اجماع گفتمان)، راهبردها (آگاهی بخشی رسانه ای و توسعه مهارت های رسانه ای؛ پلتفرم های آنلاین، گزارش گیری آنلاین، کمپین های آنلاین، تولید محتوای دیجیتال، شبکه سازی رسانه ای، داستان سرایی رسانه ای)، پیامدها (بهبود تصویر بین المللی؛ توسعه آزادی، مشارکت جامعه مدنی، اصلاحات بنیادی و تسهیل گری جامع) و مقوله محوری (نقض حقوق بشر؛ عدم تساهل با اقلیت‌ها، فقدان سازوکارهای مرکزی، فقدان سازوکارهای نظارتی، بی احترامی به حقوق فردی). http://imrlarc.ir/article_235678.html دکترین «دست‌های پاک» به‌عنوان یکی از تفسیرهای قواعد بنیادین حقوق بین‌الملل، ملاکی برای مشروعیت طرح دعاوی در مراجع بین‌المللی است که دولت‌ها را ملزم می‌سازد تا برای بهره‌مندی از حمایت حقوقی از رفتارهای غیرقانونی پرهیز کنند. این دکترین به‌ویژه در ارزیابی مشروعیت طرح دعوی و درخواست‌های کشورهای مختلف در محاکم بین‌المللی کاربرد دارد. با این حال، در عرصه سیاست و رسانه‌های بین‌المللی، این دکترین به ابزاری تبدیل شده است که در قالب روایت‌های رسانه‌ای علیه کشورها از جمله ایران به کار گرفته تا تصویری از «عدم پاک‌دستی» و نقض قواعد بین‌المللی از سوی آن ترسیم و سبب تشدید تحریم ها ، خروج سرمایه‌گذاران خارجی و ... گردد. این مطالعه با بهره‌گیری از روش توصیفی-تحلیلی و بررسی پرونده های«داوری بانک‌های ملی و صادرات ایران علیه بانک مرکزی بحرین» ،«پرونده توقیف اموال بانک مرکزی ایران توسط آمریکا در ICJ»، و پرونده های غیر قضایی با رویکرد سیاسی اقتصادی مانند مذاکرات برجام ، FATF و... نشان می‌دهد که باوجود فشارهای رسانه‌ای و سیاسی، مراجع قضائی و غیر قضایی بین‌المللی در خصوص ادعای عدم پاک‌دستی ایران، پس از بررسی‌های لازم، چه آرایی صادر کرده‌اند یا چه تاثیراتی بر روند مذاکرات داشته اند. نتایج این پژوهش بر اهمیت درک متقابل و تعامل میان حقوق و رسانه در محیط بین‌المللی تأکید دارد و ضرورت تدوین راهبردهای هم‌افزا در دیپلماسی حقوقی و رسانه‌ای کشورها را برجسته می‌سازد. http://imrlarc.ir/article_236350.html این پژوهش با هدف ارائه چارچوبی مفهومی برای ارزیابی کیفیت درونی تحلیل‌های سیاسی، مفهوم «تحلیل سیاسی به‌مثابه سامانه‌ای ترمودینامیکی» را معرفی می‌کند. در این چارچوب، اجزا و ارکان تحلیل به‌عنوان عناصر فعال و ساختاری سیستم در نظر گرفته می‌شوند که سطح هماهنگی میان آن‌ها، تعیین‌کننده میزان «آنتروپی تحلیلی» است. آنتروپی تحلیلی در اینجا شاخصی معرفت‌شناختی است برای سنجش میزان بی‌نظمی، گسست یا ناسازگاری میان اجزا (بازیگران، داده‌ها، انگیزه‌ها) و ارکان تحلیل (مکتب فکری، رویکرد نظری، روش‌شناسی و منطق تحلیلی). پژوهش از نظر ماهیت، تحلیلی– مفهومی و از نظر روش، توصیفی– تبیینی است و بر پایه مدل‌سازی استعاری و نظریه سیستم‌ها بنا شده است. با الهام از مفاهیم ترمودینامیک همچون انرژی، تعادل و آنتروپی، سازوکاری برای تشخیص انسجام معرفتی در تحلیل‌های سیاسی طراحی شده است. کاربست مدل در مطالعه موردی مناقشه حقوقی پیرامون فعال‌سازی مکانیسم «اسنپ‌بک» پس از پایان دوره قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت نشان می‌دهد که ریشه آنتروپی تحلیلی در نظام بین‌المللی نه در داده‌های سیاسی، بلکه در اختلاف معرفتی میان دو دستگاه تحلیلی رقیب (ایران، روسیه و چین در برابر آمریکا و اروپا) است. یافته‌ها حاکی از آن است که مدل ترمودینامیکی می‌تواند ابزاری مؤثر برای سنجش انسجام، پایداری و کیفیت درونی تحلیل‌های سیاسی باشد و افق تازه‌ای برای پژوهش‌های میان‌رشته‌ای در علوم سیاسی بگشاید. این چارچوب با عملیاتی‌شدن مفاهیمی مانند «انرژی تحلیلی» و «آنتروپی معرفتی»، ابزاری برای نقد درونی و ارزیابی ساختاریافته‌ی تحلیل‌های سیاسی فراهم می‌کند.   http://imrlarc.ir/article_240657.html مهمترین هدف مقاله شناسایی قابلیت‌های دیپلماسی رسانه‌ای در توسعه ظرفیت‌های اقتصادی استان جهت صادرات بهینه و پایدار محصولات، کالا و خدمات به بازارهای‌مرزی ترکمنستان می‌باشد. رویکرد پژوهش کیفی و از روش تحلیل مضمون برای انجام آن استفاده شده است همچنین برای گردآوری اطلاعات از دو روش مطالعه اسنادی و مصاحبه نیمه‌ساختارمند استفاده شد، جامعه آماری؛ تجار، اساتید و مسئولان اجرایی استان که با نمونه گیری هدفمند و تعداد 12 نفر انتخاب شدند. باتوجه به همجواری استان‌خراسان‌شمالی با ترکمنستان، اما با این‌وجود فاقد گذرگاه رسمی است و محصولات خود از سایر گذرگاه‌ها صادر می‌گند. باتوجه به نظریه جغرافیای اقتصادی نوین، جهت توازن لازم است گذرگاه رسمی تأسیس شود، بر طبق یافته‌های تحقیق و باتوجه به سیاست تنوع‌سازی اقتصاد در کشور ترکمنستان و نفوذ رژیم غاصب اسرائیل در آن‌سوی مرز، بازارهای‌مشترک مرزی ترکمنستان از حساسیت بالایی برخوردار است. لذا باعنایت به اشتراکات و قرابت‌های فرهنگی بین دو کشور، مناطق‌مرزی استان در چهار حوزه ظرفیت‌های خوبی برای صادرات دارد: صنایع‌دستی، محصولات کشاورزی، محصولات صنعتی و صنایع‌غذایی. که در این بین خلاء دیپلماسی رسانه‌ای مشهود است. نتایج نشان می‌دهد؛ فرصت‌ها و ظرفیت‌های تجاری‌و‌اقتصادی ترکمنستنان، ظرفیت‌های صادراتی استان، زیر ساخت‌های لازم برای توسعه بازارهای‌مرزی، توجه‌به موانع و مشکلات صادراتی پیش‌روی، توجه‌به نیاز‌های وارداتی ترکمنستان، توجه‌ جدی به دیپلماسی رسانه‌ای از مهمترین مضامین فراگیر می‌باشد. . http://imrlarc.ir/article_241239.html چکیده پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل موانع تحقق هم‌افزایی نهادی میان سازمان صداوسیما و وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران انجام شده است؛ دو نهادی که نقشی کلیدی در تولید روایت ملی، دیپلماسی عمومی و مدیریت افکار عمومی بین‌المللی ایفا می‌کنند. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش تحلیل مضمون انجام شده و داده‌ها از طریق ۲۱ مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با خبرگان حوزه رسانه، دیپلماسی و دانشگاهی، همراه با بررسی اسناد رسمی دو سازمان، گردآوری و تحلیل شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که عدم شکل‌گیری هم‌افزایی مؤثر میان این دو نهاد، حاصل مجموعه‌ای از موانع چندسطحی و درهم‌تنیده است که در چهار دسته اصلی قابل طبقه‌بندی‌اند: موانع ساختاری و نهادی، موانع فرهنگی و ارتباطی، موانع سیاسی و جناحی، و موانع حرفه‌ای و تخصصی. موانع ساختاری شامل نبود نهاد هماهنگ‌کننده مشترک، پراکندگی مراکز تصمیم‌گیری و فقدان سازوکارهای رسمی تبادل اطلاعات است. موانع فرهنگی–ارتباطی به تفاوت منطق رسانه و دیپلماسی، ضعف اعتماد نهادی و ناهماهنگی در زبان روایت‌سازی بازمی‌گردد. در سطح سیاسی، منازعات جناحی، نگاه امنیتی و بی‌ثباتی مدیریتی نقش بازدارنده دارند. همچنین کمبود آموزش مشترک و ضعف مهارت‌های تخصصی متقابل از موانع حرفه‌ای محسوب می‌شود. نتیجه‌گیری نشان می‌دهد که فقدان هم‌افزایی، مسئله‌ای ساختاری و سیستمی است و نیازمند مداخله در سطوح نهادی، حرفه‌ای و سیاست‌گذاری است. http://imrlarc.ir/article_242432.html تحول آیین‌های هندو در عصر رسانه‌های جهانی، نمونه‌ای روشن از بازآفرینی دین در منطق شبکه‌ای است. این پژوهش با تمرکز بر پدیده‌ی «دارشان دیجیتال» به‌عنوان تجربه‌ای آیینی از دیدن و دیده‌شدن امر قدسی، می‌کوشد نشان دهد که چگونه ارتباطات شبکه‌ای قداست را از معابد سنتی به بسترهای دیجیتال منتقل کرده و ساختار آیینی را بازپیکربندی می‌کند. پژوهش حاضر با روش کیفی و در قالب مطالعه‌ی موردی، بر پایه‌ی تحلیل تفسیری داده‌های ثانویه از پژوهش‌های معتبر و نمونه‌های رسانه‌ای انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که دارشان دیجیتال سه روند بنیادین را در خود ادغام کرده است: فردی‌سازی تجربه آیینی، کالایی‌شدن قداست و گسترش فضایی امر مقدس در شبکه‌های جهانی. در نتیجه، آیین نه تنها در قالب پلتفرم‌ها و اپلیکیشن‌ها بازتولید می‌شود، بلکه در منطق مشارکت کاربران و اقتصاد معنوی دیجیتال تداوم می‌یابد. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که دارشان دیجیتال، شکل تازه‌ای از «دین شبکه‌ای» را نمایان می‌سازد که در آن آیین از حضور مکانی به مشارکت جهانی منتقل شده و قداست در جریان داده و تعامل بازتوزیع می‌شود.