آشنا، حسام الدین (1383). فرهنگ، ارتباطات و سیاست خارجی، ارائه مدلی برای دیپلماسی عمومی. فصلنامه پژوهشی دانشگاه امام صادق (ع) شماره 21. 24-1.
ازکیا، مصطفی؛ احمدرش، رشید؛ پارتازیان، کامبیز (1396). روش های تحقیق کیفی از نظریه تا عمل. ج2، تهران، انتشارات کیهان.
اسماعیلی، محمد (1388). دیپلماسی رسانه ای با تاکید بر نقش سازمان صدا و سیما. تهران: موسسه جام جم.
بشیر، حسن (1395). دیپلماسی گفتمانی تعامل سیاست، فرهنگ و ارتباطات. تهران: انتشارات دانشگاه امام صادق (ع).
ثواقب، جهانبخش و آزادبخت، سروش (1401). «نمودهای روابط فرهنگی و هنری ایران و اروپا در عصر صفویه». فصلنامه تاریخ روابط خارجی، سال بیست و سوم، شماره 91، صص 36-3.
حریری، نجلا. (1385). اصول و روش های پژوهش کیفی. تهران: انتشارات دانشگاه آزاد اسلامی.
دعاگویان، م (1387). دیپلماسی رسانهای و تاثیرات آن بر سیاست خارجی. تهران: نشر علوم.
درخشه، جلال و اسماعیلی کلیشمی، علیرضا (1396). «دیپلماسی فرهنگی و قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران و ایتالیا؛ فرصت ها، تهدیدها و راهبردها». فصلنامه پژوهشهای سیاسی جهان اسلام، سال هفتم، شمارۀ دوم، صص 27-53.
شکری، ج. و اکبریان، ع (۱۳۹۶). «نقش هماهنگی رسانهای در دیپلماسی عمومی: تحلیل موردی جمهوری اسلامی ایران». فصلنامه مطالعات رسانه، دوره ۷، شماره ۳، صفحات 62-45.
شرکاء، آنتونیا؛ خانیکی، هادی؛ قیومی، عباسعلی (1401). «طراحی مدل توسعه دیپلماسی فرهنگی ایران و ایتالیا». مدیریت فرهنگی، سال شانزدهم، شماره 58، صص: 61-40.
شفیعی سروستانی، مریم؛ روشندل اربطانی، طاهر؛ شریفی، سید مهدی؛ نوربخش، یونس (1399). «الگوی مطلوب دیپلماسی رسانه ای در وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران»، پژوهشنامه علوم سیاسی. سال پانزدهم، شماره چهارم. 38-7.
شیخ الاسلامی، محمدحسن؛ نوری، حامد (1396). دیپلماسی عمومی. ج1،تهران: مرکز چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه.
ونت، الکساندر (1392). نظریه اجتماعی سیاست بین الملل، ترجمه: حمیرا مشیرزاده. تهران: وزارت امور، چاپ دوم.
یزدان فام، محمود (1387). «قواعد و هنجارهای بین المللی: پیدایش، تحول و تاثیرگذاری». فصلنامه مطالعات راهبردی، سال یازدهم، شماره چهارم. 778-757.
خبرگزاری ایرنا (1403)، «رشد 30 درصدی تجارت ایران و اتحادیه اروپا/ واردات ایتالیا از ایران 2 برابر شد». قابل دسترسی در: https://www.irna.ir/news/85465343 .
سفارت جمهوری اسلامی ایران- رم (1403)، «روابط اقتصادی میان جمهوری اسلامی ایران و جمهوری ایتالیا». قابل دسترسی در: https://italy.mfa.gov.ir/portal/viewpage/5055.
سفارت جمهوری اسلامی ایران- رم (1403)، «رسانه و مطبوعات در ایتالیا». قابل دسترسی در: https://rome.mfa.gov.ir.
خبرگزاری پیام ما (1403)، «جدیدترین آمار مهاجرت دانشجویان و دانش آموختگان ایرانی». قابل دسترسی در: https://payamema.ir/payam/122626.
Bogo, G. (2018). The ‘Special Liaison’ between Italy and Iran: Economic, cultural, and political affinities (Master’s thesis, Leiden University).
Braun, Virginia; Clarke, Victoria. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3: 77-101.
Baraldi, C. (2006). “New Forms of Intercultural Communication in a Globalized World”, International Communication Gazette. DOI:10.1177/1748048506060115.
Cohen, Y. (1986) Media Diplomacy. London: Frank Cass.
Costalli, S., & Ruggeri, A. (2020). “Italy and its international relations”. Getting real on relative positions. Italian Political Science, 15(1), 1-20.
Entman, R. M. (2008). “Theorizing mediated public diplomacy: The U.S. case”. The International Journal of Press/Politics, 13(2), 87-102.
Iran Front Page News (IFP News). (2022). “FM: Italian companies eager to expand business with Iran”. DOI: https://ifpnews.com/fm-italian-companies-business-iran/?utm_source=chatgpt.com
Gilboa, E. (2001)” Diplomacy in the Media Age: Three Models of Uses and Effects”, Diplomacy and Statecraft, 2(2), pp. 1-28.
Lim, Young-Jin (2017) “Conceptual Models of Media Diplomacy: For the Resolution of International Communication Conflict”, Outlook on Communication, 7(1), 11-21.
Medahatadi, G. and Szpunar, P. M. (2022). “Soft News in Soft War: Maximum Pressure, Voice of America, and Outrage Media in Iran”, The International Communication Gazette, pp. 1-20.
Nye, J. S. (2004). Soft power: The means to success in world politics. Public Affairs.
Peres, R., Talwar, S., Alter, L., Elhanan, M., and Friedmann, Y. (2020). “Narrowband Influencers and Global Icons: Universality and Media Compatibility in the Communication Patterns of Political Leaders Worldwide”, Journal of International Marketing, 28(1), pp. 48-65.
Pahlavi, P., & Ouellet, E. (2020). “Iran: Asymmetric strategy and mass diplomacy”. Journal of Strategic Security, 13(2). Royal Military College of Canada.
Shinar, Dov (2000). “Media Diplomacy and Peace Talk”: The Middle East and Northern Ireland, Gazette, Leiden, Netherlands, 62(2), 83-97.
Zgurić, B., Kos-Stanišić, L., & Luša, Đ. (2023). “Digital soft power diplomacy: The cases of Germany, Italy, and Spain in the countries of Eastern Partnership and Central Asia”. Journal of Liberty and International Affairs, 9(2), 242-260.
Zehfuss, Maja. (2002). Constructivism in International Relations: The Politics of Reality. Cambridge University Press.
