پژوهشنامه رسانه بین الملل

پژوهشنامه رسانه بین الملل

طراحی الگوی دیپلماسی فرهنگی ایران و ترکیه با تأکید بر صنایع فرهنگی (اصول و عوامل)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
مهدی منیری 1
سیدرضا صالحی امیری 2
ابوذر ابراهیمی ترکمان 3
1 دانشجوی دکترای مدیریت امور فرهنگی، گروه مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
10.22034/imrl.2024.464998.1256
چکیده
ترکیه و ایران، همسایه‌های بسیار مهم یکدیگر محسوب می‌شوند. پژوهش حاضر برای ترسیم الگویی کاربردی از دیپلماسی فرهنگی بین ایران و ترکیه با برجسته کردن نقش صنایع فرهنگی از جمله رسانه‌ها انجام شده است. سؤال اصلی پژوهش این است که الگوی دیپلماسی فرهنگی ایران و ترکیه با تأکید بر صنایع فرهنگی مبتنی بر چه اصول و عواملی است؟ روش پژوهش، نظریه داده‌بنیاد بوده است. جامعه تحقیق متشکل از 12 نفر از صاحب­نظران بوده که به‌صورت نظری انتخاب شده ­اند. روش جمع­ آوری اطلاعات در بخش نظری شامل استفاده از منابع کتابخانه ­ای و اینترنتی و در بخش عملی استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته و مصاحبه نیمه ­ساختاریافته بوده است. پس از پیاده ­سازی مصاحبه­ ها، در فرآیند کدگذاری باز، محوری و گزینشی، مفاهیم و مقوله­ ها در ابعاد مرتبط دسته­ بندی شده است. بر اساس یافته‌های پژوهش، روابط دو کشور در شرایط علّی متاثر از عواملی چون «سیاست­ های فرهنگی، جاذبه ­های فرهنگی و هنری متقابل، صنایع دستی و خلّاق و تعاملات متقابل فرهنگی»، در شرایط زمینه­ ای متاثر از «اشتراکات و افتراقات فرهنگی دو کشور و کاربردهای صنایع فرهنگی»، در عوامل مداخله ­گر مربوط به ایران متأثر از عواملی مانند «مشکلات زیربنایی، اقتصادی، بین ­المللی، رسانه ­ای، مدیریت ناکارآمد و بی­ اعتنایی مسئولان» و در عوامل مداخله ­گر مربوط به ترکیه متأثر از عواملی مانند «مشکلات اقتصادی، فرهنگی و بین­ المللی»، در راهبردها «اتخاذ راهبردهای مدیریتی و کاربردی» و در مورد پیامدها شامل مقایسه «دستاوردهای سینمایی، دستاوردهای فرهنگی، رسانه‌ای، هنری و افتخارات» دو کشور بوده است. 
کلیدواژه‌ها
دیپلماسی فرهنگی
صنایع فرهنگی و خلاق
ایران
ترکیه
رسانه

عنوان مقاله English

Designing a Model for Cultural Diplomacy between Iran and Turkey with a Focus on Cultural Industries (Principles and Factors)

نویسندگان English

Mahdi Moniri 1
Sayed Reza Salehi Amiri 2
Abouzar Ebrahimi Torkaman 3
1 PhD student in Cultural Affairs Management, Department of Cultural Management and Planning, Faculty of Management and Economics, , Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
2 Associate Professor, Department of Cultural Management and Planning, Faculty of Management and Economics,, Science and Research Branch, Islamic Azad University.Tehran, Iran.
3 Assistant Professor, Department of Private Law, Faculty of Law, Theology and Political Science, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
چکیده English

Iran and Turkey are two important neighboring countries with a deep mutual connection. This research seeks to establish a practical model for cultural diplomacy between the two nations by emphasizing the role of cultural industries such as media. The central question addressed in this study is "What are the principles and factors underlying the cultural diplomacy model between Iran and Turkey, with a particular focus on cultural industries? The grounded theory was used as the research method. Furthermore, the statistical population included 12 experts who were selected using theoretical sampling. Data collection methods consisted of desk studies and online resources for the theoretical phase, and the researcher-made questionnaire and semi-structured interviews for the practical phase. Following the transcription of the interviews, the concepts and categories were organized into relevant dimensions using open, axial, and selective coding processes. The research results indicate that the bilateral relations in causal conditions are shaped by factors such as "cultural policies, shared cultural and artistic attractions, handicrafts, creative industries, and mutual cultural exchanges". In terms of contextual factors, these relations are influenced by "cultural commonalities and differences between the two countries and the roles of cultural industries". In terms of intervening factors in Iran, the relations are influenced by factors such as "infrastructural, economic, international, and media challenges, inefficient management, and government authorities' indifference" but for Turkey, they are affected by "economic, cultural, and international problems". Moreover, the relations are influenced by "implementing managerial and practical approaches" in terms of strategies and comparing the "cinematic achievements, cultural, media, and artistic contributions, and recognitions" of the two nations in terms of outcomes.
.

کلیدواژه‌ها English

Cultural diplomacy
Cultural and creative industries
Iran
Turkey
Media
ازغندی، علیرضا (1383). سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران. چاپ دوم، تهران: قومس.
استراوس، آنسلم و کوربین، جولیت (1392). مبانی پژوهش کیفی: فنون و مراحل تولید نظریه زمینه­ای. چاپ سوم، ترجمه ابراهیم افشار، تهران: نشر نی.
بازرگان هرندی، عباس (1387). روش تحقیق آمیخته:رویکردی برتر برای مطالعات مدیریت. دانش مدیریت، (81)21، 19-36.
بصیری، محمدعلّی، موسایی، علّی، و ایزدی، امیرمحمد (1399). مقایسه دیپلماسی فرهنگی ایران و ترکیه در آسیای مرکزی، جستارهای سیاسی معاصر، (2)11، 29-63.
تاوز، روث (1395). درآمدی پیشرفته بر اقتصاد فرهنگ. تهران: تیسا.
تقی­پور، عادل (1396). سازه­انگاری و مطالعه ایران و فرهنگ در سیاست جهانی. مطالعات روابط فرهنگی بین­المللی، (5)3 ، 73-94.
جعفری، محمدتقی (1379). فرهنگ پیرو فرهنگ پیشرو. تهران: مؤسسه تدوین و نشر آثار علامه.
جوادی ارجمند، محمدجعفر (1392). تاثیر جهانی شدن فرهنگ بر جایگاه دیپلماسی عمومی در سیاست خارجی ایران. مطالعات انقلاب اسلامی، شماره 34، 163-180.
چیانی، فروز (1394). «دیپلماسی فرهنگی ایران و ترکیه در آسیای مرکزی از فروپاشی شوروی 1991 تا 2014». پایان­نامه کارشناسی ارشد، مشهد: دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، گروه علوم سیاسی.
خضری، رویا (1388). جایگاه فرهنگ در نظریه­های بین­الملل. رهیافت انقلاب اسلامی، 10، 77-90.
دانایی فرد، حسن، و اسلامی، آذر (1389). کاربرد نظریه داده بنیاد در عمل: ساخت نظریه بی‌تفاوتی سـازمانی. تهران: انتشـارات دانشـگاه امام صادق.
رجبی، محمد، و عصاری، احمدرضا (1400) . منابع، اهداف و ابزارهای دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه مطالعات قدرت نرم، (2)11، 105-123.
رحمانی تیرکلایی (1402). دیپلماسی فرهنگی ایران به مثابه قدرت نرم. مطالعات قدرت نرم، (3)13، 51-66.
رسولی ثانی­آبادی، الهام (1391). بررسی هویت نظام جهموری اسلامی ایران از منظر سازه­انگاری. علوم سیاسی، (58)15، 177- 200.
رضایی، علّیرضا، و ترابی، قاسم (1389). تبیین جایگاه فرهنگ در نظریه‌های سیاست و روابط بین­الملل: فرهنگ به‌عنوان عرصه­ای برای تعامل یا تقابل. علوم سیاسی، شماره 13،  53-82.
رنجکش، محمدجواد (1398). بررسی تطبیقی دیپلماسی فرهنگی ایران و ترکیه در آسیای مرکزی. سیاست و روابط بین­الملل، سال دوم، 69-84.
دهخدا، علّی­اکبر (1325). لغتنامه دهخدا.
عسگری، محمود (1389). رویکردی انتقادی به نظریه قدرت نرم. راهبرد دفاعی. (28)8، 61-86.
کولایی، الهه، و باقری، یوسف (1399). چالش­های دیپلماسی فرهنگی ایران و ترکیه در آسیای مرکزی. مطالعات اوراسیای مرکزی، (2)15، 289-313.
کیقبادی، مرضیه. فخرایی، مرضیه. علوی، سارا. زواری، عبدالمجید (1387). از صنایع فرهنگی تا صنایع خلاق، شناخت صنعت فرهنگی، اندیشکده صنعت و فناوری (آصف)، اداره تبلیغات اسلامی، قم.
محسنی تبریزی، علیرضا (1395). روش تحقیق کیفی در مکاتب تفسیری. تهران: نشر اطلاعات.
مشفق، زهرا (1400). نگاهی بر ابعاد و دستاوردهای دیپلماسی اقتصادی و فرهنگی در کشور ترکیه. ماهنامه علمی امنیت اقتصادی، (11)9، 71-94.
منیری، مهدی، صالحی امیری، سیدرضا، و چاوش­باشی، فرزانه (1397). ارائه استراتژی مناسب دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر مقایسه تطبیقی ایران و ترکیه، مطالعات فرهنگ ارتباطات، (41)19، 121-149.
 
Akif Kumral, M. (2020). Introduction: Historical Psychology of Turkey-Iran Neighborhood Relations, In book: Exploring Emotions in Turkey-Iran Relations,1-67.DOI: 10.1007/978-3-030-39029-7_1
 Brydges, T. (2024).  The Future of Creative Industries and Labour. Bristol university press. Pp 327-339. DOI: 10.51952/9781529220599.ch025
Charles, S. (2024). The Role of Soft Power in International Relations. International Journal of Political Science Studies, 1(1), 25–35.
Cummings, Milton C. (2003). Cultural Diplomacy and the US Government: A Survey. Washington DC: Centre for Arts and Culture.
Donelli, F. (2019). Persuading through Culture, Values, and Ideas: The Case of Turkey’s Cultural Diplomacy, Insight Turkey, 21(3), 113-134.
 DOI: 10.25253/99.2019EV.04
Fares, A. (2024). The Evolution and Impact of Constructivism in International Relations Theory. Journal of International and Prospective Studies, 1(1), 190-230. https://oj.uit.ac.ma/index.php/jips/article/view/47
 Grincheva, N. (2023). The past and future of cultural diplomacy. International Journal of Cultural Policy 30(1):1-20. DOI:10.1080/10286632.2023.2183949
 
Hopf, Ted (1998).The Promise of Constructivism in International Relations Theory. Internation Security 23(1), 171-200.
Lapid, Yosef (2007). The Third Debate: On the Prospects of International Theory in a Post-Positivist Era. International Studies Quarterly 33(3), 235-254
Nye, J.S. (2004). Soft power: the means to success in world politics. New York: public affairs.